Bruno Gröning (1906-1959)

Een ongewoon mens in maatschappelijke controverse

Bruno Gröning in Herford

In het jaar 1949 kwam de naam Bruno Gröning plotseling in de schijnwerpers van de Duitse publiciteit te staan. Pers, radio en weekbladen deden hiervan verslag. Maandenlang benam het gebeuren rond de „wondergenezer“, zoals hij spoedig werd genoemd, de jonge republiek de adem. Er draaide een bioscoopfilm, wetenschappelijke toetsingscommissies werden ingesteld, de autoriteiten hielden zich, tot in het hoogste college, bezig met het geval Bruno Gröning. De Noordrijn-Westfaalse minister van Sociale Zaken liet Bruno Gröning vervolgen wegens overtreding van de „heilpraktikerwet“ (in Nederland niet van toepassing), de Beierse minister-president verklaarde daarentegen, dat men zo'n „bijzondere verschijning“ zoals Gröning niet in paragrafen moest indelen. Het Beierse Ministerie van Binnenlandse Zaken duidde het werken van Bruno Gröning aan met „vrije liefdadigheid“.

In alle lagen van de bevolking werd heftig en controvers over het geval Bruno Gröning gediscuteerd. De emotionele golven brandden hoog. Geestelijken, artsen, journalisten, juristen, politici en psychologen: allen spraken over Bruno Gröning. Zijn wondergenezingen waren voor de één genadegeschenken van een hogere macht, voor de ander kwakzalverij. Maar het daadwerkelijke van de genezingen werd door medische onderzoeken bewezen.

Wereldwijde interesse voor een eenvoudige arbeider

Bgroeninggem

Bruno Gröning, in 1906 geboren in Danzig en na de oorlog als vluchteling geëmigreerd naar West-Duitsland, was een eenvoudige arbeider. Hij heeft van de meest verschillende werkzaamheden geleefd, hij was o.a. timmerman, fabrieks- en havenarbeider. Nu stond hij plotseling in het middelpunt van de publieke belangstelling. Het bericht van zijn wondergenezingen verbreidde zich wereldwijd. Uit alle landen kwamen zieken, verzoekschriften en aanbiedingen. Tienduizenden genezingzoekenden pelgrimeerden naar de plaatsen waar hij werkte. Een revolutie in de geneeskunde begon zich af te tekenen.

In de greep van verbod, gerechtelijke procedures en medewerkers op winstbejag

Maar ook de tegenkrachten waren er. Ze zetten alles in beweging om het werk van Bruno Gröning te belemmeren. Genezingsverboden achtervolgden hem, processen werden hem aangedaan. Al zijn streven om zijn werk in geordende banen te leiden, mislukte. Enerzijds door tegenstand van de toonaangevende maatschappelijke krachten, anderzijds door onvermogen of winstbejag van zijn medewerkers. Toen Bruno Gröning in januari 1959 in Parijs stierf, was het laatste proces tegen hem in volle gang. Het proces werd geschorst, nooit werd een definitief oordeel uitgesproken. Maar veel vragen bleven open.

https://www.bruno-groening.org/nl

De leer van Bruno Gröning

Hulp en genezing langs geestelijke weg

Bruno Gröning in einer Gemeinschaftsstunde.De leer van Bruno Gröning gaat uit van de invloeden van geestelijke krachten op de mens. De invloed van deze krachten is groter dan door de meeste mensen wordt aangenomen.

De mens als „batterij”- om zijn taken te vervullen, moet hij steeds weer nieuwe levensenergieën opnemen

Bruno Gröning vergelijkt de mens met een batterij. In het dagelijkse leven levert ieder kracht in. Toch wordt de benodigde nieuwe levensenergie dikwijls niet meer voldoende opgenomen. Evenals een lege batterij niet in staat is te functioneren, zo kan een krachteloos lichaam zijn taken niet uitvoeren. Uitputting, nervositeit, levensangsten en uiteindelijk ziekte zijn de gevolgen.

Bruno Gröning legde uit hoe ieder weer tot nieuwe energie kan komen. Het geloof in het goede is hiervoor evenzeer voorwaarde als de wil tot de gezondheid. De mens is overal omgeven door genezende golven, die hij slechts hoeft op te nemen. Volgens Bruno Gröning bestaat er geen ongeneeslijke ziekte, hetgeen de medisch onderzochte succesberichten bevestigen. De genezingen vinden hier alleen plaats langs geestelijke weg en zijn daarom niet gebonden aan het materiële lichaam van Bruno Gröning.

Hoe de mens de Heilstrom het beste opneemt

Om deze Heilstrom op te nemen, zit de hulpzoekende met geopende handen, armen en benen niet over elkaar, om het stromen van de Heilstrom niet te belemmeren. Gedachten aan ziekten en zorgen werken storend, gedachten aan iets moois daarentegen helpen.

Als de Heilstrom door het lichaam stroomt, stoot deze op de organen die door ziekte zijn belast en begint daar een reinigende werking. Daarbij kan er pijn optreden, die een aanwijzing is voor de reiniging van het lichaam. Omdat de ziekte in haar aard niet door God gewild is, wordt zij geleidelijk verwijderd. Dat kan in enkele gevallen ook spontaan gebeuren. Hiervoor is het nodig dat de mens zich in gedachten niet meer met de ziekte bezighoudt, maar erin gelooft dat voor God geen ongeneeslijk bestaat.

Om ook verder gezond te blijven, stellen de Bruno Gröning-vrienden zich dagelijks op de ontvangst van de Heilstrom in. Het gezonde lichaam vormt de basis voor een leven in harmonie met de mens zelf, zijn medemensen en met de natuur.

Bruno Gröning geeft de mensen een leer

Het doel van de leer van Bruno Gröning is om iedereen tot een levensblij mens te maken, die vrij is van lichamelijke en psychische belastingen.

Hierover zei Bruno Gröning woordelijk: „Deze, mijn leer is een uitgesproken levenswijsheid, waarnaar reeds veel van mijn vrienden leven en daarmee succes hadden. Door het aannemen van deze leer kwam in hen een volledige omschakeling tot stand, die zelfs in veel gevallen tot een succes met betrekking tot hun gezondheid leidde.“

Bruno Grönings streven gold slechts het ene doel: de noodlijdenden te helpen. Hen gaf hij zijn leer mee op weg, die niet op intellectuele overwegingen berustte, maar ontsproot aan het intuïtief aanvoelen van geestelijke wetmatigheden. Wie zich met deze leer nader bezighoudt, zal een onvermoede complexiteit vinden en erkennen, dat deze leer ver boven het aspect van de genezing uitreikt, doordat de mens niet alleen geneest in zijn lichaam, maar ook geneest in zijn ziel. Hij riep de mensen op in het goede te geloven en het in de daad om te zetten.

geluid originele lezinghttps://youtu.be/TrxVCp2s_yA

Gemeenschapsbijeenkomsten

Krachtbron voor het dagelijkse leven

GE Köln-RathIn de gemeenschapsbijeenkomsten wordt de leer van Bruno Gröning diepgaand doorgegeven. De hulpzoekenden en vrienden hebben zo de mogelijkheid zich te oefenen in het juiste gebruik van dit nieuwe gedachtegoed en het geloof in zichzelf te versterken. Zo kan de mens de gezondheid niet alleen verkrijgen, maar ook behouden.

De geestelijke samenhang kennen om niet in het oude lijden terug te vallen

Hoe belangrijk de kennis van de leer van Bruno Gröning is, heeft het verleden aangetoond:

Veel hulpzoekenden zijn na een enkele ontmoeting met Bruno Gröning - misschien in Herford of op de Traberhof - gezond geworden, wisten echter niet van de geestelijke achtergronden van een genezing. Ze hadden niet geleerd de Heilstrom op te nemen, noch wisten ze van de zogenaamde Regelungen. De kracht van de gedachten, de juiste zithouding, de kennis van goed en kwaad: met dat alles waren ze niet vertrouwd. Wanneer er Regelungen begonnen of twijfel aan de duurzaamheid van de genezing opkwam, dan waren ze op zichzelf aangewezen en vaak te zwak om in de gezondheid te geloven. Menigeen viel zo terug in zijn oude ziekte. Er werd dan ook vaak gezegd, dat de genezingen niet duurzaam waren. Maar wie de leer van Bruno Gröning kent en de geestelijke wetmatigheden begrepen heeft, weet, dat het alleen om een onwillekeurig gevolg van ontbrekend geloof respectievelijk ontbrekende kennis omtrent de geestelijke samenhang was. Wie bijvoorbeeld niet weet van de kracht van de gedachten en zich verder met de ziekte bezighoudt, kan de genezing weer verliezen, omdat hij het ongoede, de ziekte, door zijn denken opnieuw aantrekt.

Zo is het belangrijk voor de hulpzoekende om zich met de leer van Bruno Gröning in de gemeenschapsbijeenkomsten vertrouwd te maken. Belangrijk is echter ook, dat hij de Heilstrom in versterkte mate in zich opneemt – wat juist door de vermenigvuldigende werking van de energie via de gemeenschap lukt. Bruno Gröning vergeleek de mens met een batterij. Door denken, spreken en handelen geeft hij voortdurend energie af. Om krachtvol te blijven moet hij dienovereenkomstig energie bijladen. Dat kan hij bereiken door het dagelijkse Einstellen en door het regelmatige bezoek aan de gemeenschapsbijeenkomsten. In een brief aan een hulpzoekende schreef Bruno Gröning onder andere: "Vergelijkt u zich tijdens uw leven met een batterij, […] doordat u […] ervoor zorgt, dat uw lichaam altijd opnieuw opgeladen is, dat dan ook steeds in staat is en zal zijn, deze levensenergie niet slechts voor zichzelf te benutten, om in staat te zijn te leven en te bestaan, maar dat het als een batterij ook de energie aan anderen, dat wil zeggen aan al de naasten van onze medemensen kan geven, die gebrek aan energie vertonen."

Al het negatieve afgeven

In de gemeenschapsbijeenkomsten komen veel mensen met gelovige gedachten en open harten samen. Hier hebben ze de gelegenheid al het negatieve langs geestelijke weg af te geven, hun zielenvat te legen. Ze kunnen zoveel van de goede kracht in zich opnemen, om in de dagelijkse beproevingen vol kracht te blijven en het kwade te overwinnen. Hier is de genezende kracht versterkt te ontvangen. En hoe meer mensen zich einstellen, des te groter is de kracht.

Waarop het in een gemeenschapsbijeenkomst aankomt, legde Bruno Gröning als volgt uit: "Het gaat er niet om alleen de gemeenschapsbijeenkomst bij te wonen, maar het gaat er werkelijk om, dat u op de goede weg blijft, dat u altijd van hieruit wordt aangespoord, dat u niet van deze weg afkomt, want dat alles komt u ten goede."

https://www.bruno-groening.org/nl/vriendenkring/activiteiten/gemeenschapsbijeenkomsten